Янка Лучына
Кароткія біяграфічныя звесткі:
Нарадзіўся ў 1851 годзе ў Мінску, нашчадак старажытнага шляхетнага роду Лучыўка-Неслухоўскіх. У 1877 годзе скончыў Пецярбургскі інстытут. Працаваў у Тыфлісе ў чыгуначных майстэрнях. Хвароба прымусіла ў канцы 70-х - пачатку 80-х гадоў вярнуцца ў родны горад.
Дэбютаваў Іван Неслухоўскі (сапраўднае прозвішча) у першым нумары дэмакратычнай газеты "Минский листок" у 1886 годзе. Верш меў назву "Не ради славы иль расчёта" і выяўляў пазіцыю рэдакцыі новага друкаванага органа.
Пісаў на беларускай, польскай, рускай мовах. Выступаў у розных літаратурных жанрах і родах.
Першыя беларускамоўныя вершы з'явіліся ў 1887 годзе пад уражаннем выступлення ў Мінску ўкраінскіх артыстаў. "Усёй трупе дабрадзея Старыцкага беларускае слова" і "Дабрадзею артысту Манько" былі падпісаны псеўданімам Янка Лучына.
Да нашага часу дайшла толькі частка беларускамоўных і польскамоўных твораў. У гады першай сусветнай вайны рукапісная спадчына Лучыны-Неслухоўскага трапіла за мяжу.
Пасля смерці пісьменніка ў Варшаве на польскай мове была выдадзена кніга вершаў "Паэтычныя творы"(1898), у Пецярбурзе на роднай мове - зборнік "Вязанка" (1903).
Памёр у 1897 годзе.
|
