Янка Купала

     Нарадзіўся Янка Купала (Іван Дамінікавіч Луцэвіч) у 1882 годзе ў фальварку Вязынка ў сям’і арандатара. Бацькі, не маючы ўласнай зямлі, змянілі некалькі вёсак (Косіна, Прудзішча, Селішча, Акопы на Лагойшчыне). У 1902 годзе Ясь Лучэвіч пахаваў бацьку, брата, дзвюх сясцёр. Працаваў з 1902 па 1908 гг. на гаспадарцы, хатнім настаўнікам (дарэктарам), пісарам у судовага следчага ў Радашковічах, малодшым прыказчыкам у памешчыка, практакантам і памочнікам вінакура на броварах.З1908 года супрацоўнік газеты “Наша ніва”. На пачатку 1916 прызваны ў армію. У 1919 вярнуўся ў Мінск. У 1925 г. прысвоена званне народнага паэта Беларусі. У 1930 годзе выклікаўся на допыты па сфабрыкаванай справе СВБ, што прывяло да спробы самагубства. Пачаў пісаць вершы на польскай мове. У 1905 у газеце “Северо-западный край” з’явіўся першы друкаваны верш на роднай мове “Мужык”. Выйшлі зборнікі вершаў і паэм “Жалейка” (1908), “Гусляр” (1910), “Шляхам жыцця” (1913), “Спадчына” (1922), “Безназоўн ае” (1925) і інш. напісаў п’есы “Прымакі”, “Паўлінка”, “Раскіданае гняздо”, “Тутэйшыя”. Выступаш як публіцыст і перакладчык. Зрабіў у 1919-1921 гг. празаічны і вершаваны переклады “Слова аб палку Ігаравым”. У гады Вялікай Вйчыннай Вайны быў у эвакуацыі. Жыў у Казані і Маскве. Летам 1942 г., напярэдадні свайго юбілею, трагічна загінуў у Маскве ў гасцініцы.