Галоўная старонка

   Багдановіч Максім
   Багрым Паўлюк
   Багушэвіч Францішак
   Барадулін Рыгор
   Баршчэўскі Ян
   Броўка Пятрусь
   Брыль Янка
   Будны Сымон
   Быкаў Васіль
   Бядуля Змітрок
   Вісліцкі Ян
   Гарун Алесь
   Гарэцкі Максім
   Гілевіч Ніл
   Гурыновіч Адам
   Гусоўскі Мікола
   Дудараў Аляксей
   Дунін-Марцінкевіч Вінцэсь
   Жук Алесь
   Жылка Уладзімір
   Зарэцкі Міхась
   Каліноўскі Кастусь
   Караткевіч Уладзімір
   Каратынскі Вінцэсь
   Колас Якуб
   Крапіва Кандрат
   Куляшоў Аркадзь
   Купала Янка
   Лучына Янка
   Макаёнак Андрэй
   Марашэўскі Каятан
   Матукоўскі Мікола
   Мележ Іван
   Мрый Андрэй
   Панчанка Пімен
   Полацкая Ефрасіння
   Полацкі Сімяон
   Рымша Андрэй
   Скарына Францыск
   Сматрыцкі Мяцелій
   Сыракомля Уладзіслаў
   Танк Максім
   Тураўскі Кірыла
   Філіповіч Афанасій
   Цётка (Алаіза Пашкевіч)
   Цяпінскі Васіль
   Чорны Кузьма
   Шамякін Іван
   Ядвігін Ш.
   Янішчыц Яўгенія

   E-mail

Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч

     Нарадзіўся ў 1808 годзе (па іншых звестках у 1807 годзе) у фальварку Панюшкавічы Бабруйскага павета ў сям'і арандатара. Рана асірацеў. З-за хваробы не змог набыць грунтоўную адукацыю. З 1827 па 1840 гады працаваў у розных установах Мінска. У 1840 годзе, зрабіўшы буйныя грашовыя пазыкі, купіў невялікі фальварак Люцынка каля Івянца і кінуў казённую службу.
     Сям'я Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча ўдзельнічала ў паўстанні 1863-1864 гг. Больш года пісьменнік правёў у мінскай турме. Выпушчаны на волю, амаль увесь час знаходзіўся пад наглядам паліцыі. Старэйшая дачка Каміла апынулася ў ссылцы.
     У 40-я гады стварыў тэатр. Дзейнасць яго была забаронена ў 1852 годзе, аднак нелегальна тэатр праіснаваў яшчэ чатыры гады.
     Раннія творы, лібрэта аперэт "Чарадзейная вада", "Спаборніцтва музыкаў", "Рэкруцкі яўрейскі набор" не захаваліся. У 1846 г. было надрукавана лібрэта оперы "Ідылія" ("Сялянка").
     У 50-я гады напісаў некалькі вершаваных апавяданняў і аповесцей ("Вечарніцы", "Гапон", "Шчароўскія дажынкі", "Травіца брат-сястрыца" і інш.).
     У 1866 г. з'явілася камедыя "Пінская шляхта", у 1870 г. - "Залёты" (творы апублікаваны толькі ў 1918 г.).
     У 1859 г. пераклаў на беларускую мову паэму Адама Міцкевіча "Пан Тадэвуш". Пераклад быў канфіскаваны і забаронены царскай цэнзурай.
     У апошнія гады жыцця (пасля 1876 г.), пазбаўлены права друкаваць творы, пакінуць межы Люцынкі без дазволу паліцыі, Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч адкрыў у фальварку на ўласныя грошы школу для дзяцей з навакольных вёсак.
     На польскай мове В. Дунін-Марцінкевіч напісаў большую частку вершаў, некалькі вершаваных аповесцей і апавяданняў ("Славяне ў XIX стагоддзі", "Люцынка, або Шведы на Літве" і інш.).
     Памёр у 1884 г.